Zo fijn!

Sinds dat weekje vakantie halverwege April, is er zon.
Korte-mouwen-zonder-jas-en-soms-zelfs-korte-broeken-zon.
En ik geniet ervan, kruip uit mijn schulp, letterlijk.Sinds de niet zo gezellige buren hier zijn komen wonen, zo’n 3 jaar geleden, trok ik mij terug.
Ik voelde me écht doodongelukkig daar alleen in mijn tuintje en dus liet ik ‘m voor wat het was en ging zoveel mogelijk met mooi weer weg van huis om toch te kunnen genieten van de zon.

Het gekke is dat ik ‘t pas realiseerde toen ik een herinnering in mijn fotodagboekje voorbij zag komen
Dan zie je een datum, bv 2 Mei en wat je dat jaar daarvoor op diezelfde 2 Mei deed en dat jaar daarvoor en weer daarvoor, net zo lang als dat je je foto dagboekje hebt bijgehouden.
Aangezien ik dit zo’n 6 jaar doe zag ik dus 2 Mei van de afgelopen 6 jaar.
de eerste 3 jaar foto’s van onze bloeiende opgeruimde tuin, eten in de tuin, genieten.
En daarna zie je het zo verwateren, letterlijk.

Ik bekeek de foto’s en werd ineens opstandig … of misschien komt het ook omdat de hormonen alle kanten op schieten sinds ik in de overgang ben ;)
Waarom zou ik niet mogen genieten van onze tuin, dat wat ik zo graag doe, wroeten met mijn handen in de aarde, plantjes stekken, zoete geuren opsnuiven van de bloesem, weer gezellig eten en drinken in de tuin, de zon op mijn huid voelen terwijl ik een boek lees.

En dus ging ik de tuin in en ben weer ouderwets aan het genieten.
Ik weet echt niet welke knop er plotseling is omgeschakeld in mijn hoofd, maar ik sluit mij er [eindelijk] voor af.

Zo fijn!

2

Laat je ook een reactie achter? leuk!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.