Vandaag was het open monumentendag. De meelfabriek was open en je mocht op het dak ...
Wat hebben wij met de Meelfabriek?
Heel simpel, we hebben er 17 jaar lang tegenaan gekeken, nooit binnen geweest ... dus nu de deuren open gingen waren wij van de partij.
De meelfabriek is ook 1 van de redenen dat ons oude huis gesloopt gaat worden.
Je begrijpt dubbele gevoelens toen wij daar vandaag liepen.
We waren vooral nieuwsgierig naar het uitzicht ook over de stad en ik wilde graag een foto maken van ons oude huis, nu staat het er nog.
Op de grote foto op het fotolog zie je ons huis, daar met die donkergroene boom ervoor ...
een maquette, houten huisjes die de omgeving laten zien zoals het nu is, terwijl er op de achtergrond een film draait met in de hoofdrol de architect die zijn plannen bekend maakt en simpelweg ons straatje van de plattegrond heeft weggeveegd.
Eenmaal binnen in de Meelfabriek zelf was het donker en druk ... ik heb wel wat foto's gemaakt maar die zijn niet om over naar huis te schrijven, dus moeten jullie het hiermee doen ... deze foto laat eigenlijk ook precies zien in welke staat het gebouw is ...
Na vele trappen lopen [10 verdiepingen] kwamen we op het dak en werden we beloond met het uitzicht ...
in het midden zie je ons oude huis ... en linksboven de 2 windmolens die nu in onze 'achtertuin' staan ...
Helemaal links zie je ook het bruggetje naar de begraafplaats waar ik zo veel heb rond gedwaald.
Het was vreemd om langs het huis te fietsen, zo vertrouwd maar toch ook weer niet.
Er staan inmiddels meer huizen leeg ...
Ik ben in ieder geval blij met de foto en heb me al voorgenomen dat als ze gaan slopen ik dit ook wil fotograferen.
Terug naar het oude huis heeft 6 reacties
Lijkt me een héél vreemde gewaarwording, als je langs je eigen huisje loopt, dat er straks niet meer is... En dat wil je ook nog vastleggen, de sloop? Pffff... Lijkt me nog moeilijk ook... Maar... Inderdaad wel een waardevol bezit dan, denk ik, die foto's...
Het is een heel proces waar jullie nu in zitten en het lijkt mij ook moeilijk maar het lijkt me ook fijn om het op deze manier af te kunnen sluiten want als het van de één op de andere dag weg zou zijn is ook niet fijn. Maar dat het moeilijk is kan ik me goed voorstellen.
Gelukkig hebben jullie nu eem heel mooi en fijn huisje en hopelijk verzacht dat wat er met jullie oude huis gebeurdt.
Raar lijkt me dat als je oude huis ineens zomaar straks echt weg is voor al het nieuwe, ik heb het ook mee moeten maken, indirect, het huis van mijn Indische oma, het stond er alleen nog met hekken eromheen toen zij overleed, dat was helemaal zuur, omdat zij vanuit de nieuwe flat op haar oude woning keek, zo haar oude woonkamer in, en dat huis, is zij ooit ingekomen en nooit meer weggegaan totdat zij ook moest :S...
Kortom, mijn jeugd verging, om het andere huis van mijn andere opa en oma niet te vergeten, dat is nog zuurder, ligt niet plat, maar wonen hele jonge mensen in, nog steeds denk ik... als ik voorbij kom... rot op, ons huis, grinnnn, ooit gaat dit hopelijk wel slijten...
Ik weet hoe het voelt dus, het was van jullie, heel vreemd, toch weer niet, en toch weer wel.... sterkte in elk geval met dit proces.
@Tjan:
hahaha ja zat er in dat jij er ook bent geweest, wat een drukte he?! ik hou je site in de gaten voor de foto's!
En het was fijn thuis komen hier in zoeterwoude, ja gelukkig wel :)
@Masha:
Ik heb geen idee hoe ik het zal ervaren om het huis daadwerkelijk gesloopt te zien worden, maar ik wil het gewoon voor mezelf goed afsluiten ... 't is een stukje tastbare geschiedenis van Leiden wat verdwijnt ...
He, ik was daar ook vandaag! En ik heb in het trappenhuis precies dezelfde foto van het kapotte raam genomen :-) Vond het uitzicht overigens fantastisch - zelfs Rotterdam kon je zien.
Kan me voorstellen dat het vreemd moet zijn om terug te keren naar je oude buurt. Was het wel weer lekker thuiskomen in Zoeterwoude?
Het is een vreemd gevoel zo weer de woonst te zien waar je zolang gewoond hebt. Soms rij ik nog wel eens naar duitsland om eens naar het appartement te gaan kijken waar wij 8 jaar gewoond hebben. Steeds weer voelt het raar aan als ik ervoorsta.
Vandaag was het open monumentendag.
De meelfabriek was open en je mocht op het dak ...
Wat hebben wij met de Meelfabriek?
Heel simpel, we hebben er 17 jaar lang tegenaan gekeken, nooit binnen geweest ... dus nu de deuren open gingen waren wij van de partij.
De meelfabriek is ook 1 van de redenen dat ons oude huis gesloopt gaat worden.
Je begrijpt dubbele gevoelens toen wij daar vandaag liepen.
We waren vooral nieuwsgierig naar het uitzicht ook over de stad en ik wilde graag een foto maken van ons oude huis, nu staat het er nog.
Op de grote foto op het fotolog zie je ons huis, daar met die donkergroene boom ervoor ...
een maquette, houten huisjes die de omgeving laten zien zoals het nu is, terwijl er op de achtergrond een film draait met in de hoofdrol de architect die zijn plannen bekend maakt en simpelweg ons straatje van de plattegrond heeft weggeveegd.
Eenmaal binnen in de Meelfabriek zelf was het donker en druk ... ik heb wel wat foto's gemaakt maar die zijn niet om over naar huis te schrijven, dus moeten jullie het hiermee doen ... deze foto laat eigenlijk ook precies zien in welke staat het gebouw is ...
Na vele trappen lopen [10 verdiepingen] kwamen we op het dak en werden we beloond met het uitzicht ...
in het midden zie je ons oude huis ... en linksboven de 2 windmolens die nu in onze 'achtertuin' staan ...
Helemaal links zie je ook het bruggetje naar de begraafplaats waar ik zo veel heb rond gedwaald.
Het was vreemd om langs het huis te fietsen, zo vertrouwd maar toch ook weer niet.
Er staan inmiddels meer huizen leeg ...
Ik ben in ieder geval blij met de foto en heb me al voorgenomen dat als ze gaan slopen ik dit ook wil fotograferen.
Lijkt me een héél vreemde gewaarwording, als je langs je eigen huisje loopt, dat er straks niet meer is... En dat wil je ook nog vastleggen, de sloop? Pffff... Lijkt me nog moeilijk ook... Maar... Inderdaad wel een waardevol bezit dan, denk ik, die foto's...
schreefHet is een heel proces waar jullie nu in zitten en het lijkt mij ook moeilijk maar het lijkt me ook fijn om het op deze manier af te kunnen sluiten want als het van de één op de andere dag weg zou zijn is ook niet fijn. Maar dat het moeilijk is kan ik me goed voorstellen.
schreefGelukkig hebben jullie nu eem heel mooi en fijn huisje en hopelijk verzacht dat wat er met jullie oude huis gebeurdt.
Raar lijkt me dat als je oude huis ineens zomaar straks echt weg is voor al het nieuwe, ik heb het ook mee moeten maken, indirect, het huis van mijn Indische oma, het stond er alleen nog met hekken eromheen toen zij overleed, dat was helemaal zuur, omdat zij vanuit de nieuwe flat op haar oude woning keek, zo haar oude woonkamer in, en dat huis, is zij ooit ingekomen en nooit meer weggegaan totdat zij ook moest :S...
Kortom, mijn jeugd verging, om het andere huis van mijn andere opa en oma niet te vergeten, dat is nog zuurder, ligt niet plat, maar wonen hele jonge mensen in, nog steeds denk ik... als ik voorbij kom... rot op, ons huis, grinnnn, ooit gaat dit hopelijk wel slijten...
Ik weet hoe het voelt dus, het was van jullie, heel vreemd, toch weer niet, en toch weer wel.... sterkte in elk geval met dit proces.
XXX
schreef@Tjan:
hahaha ja zat er in dat jij er ook bent geweest, wat een drukte he?! ik hou je site in de gaten voor de foto's!
En het was fijn thuis komen hier in zoeterwoude, ja gelukkig wel :)
@Masha:
schreefIk heb geen idee hoe ik het zal ervaren om het huis daadwerkelijk gesloopt te zien worden, maar ik wil het gewoon voor mezelf goed afsluiten ... 't is een stukje tastbare geschiedenis van Leiden wat verdwijnt ...
He, ik was daar ook vandaag! En ik heb in het trappenhuis precies dezelfde foto van het kapotte raam genomen :-) Vond het uitzicht overigens fantastisch - zelfs Rotterdam kon je zien.
Kan me voorstellen dat het vreemd moet zijn om terug te keren naar je oude buurt. Was het wel weer lekker thuiskomen in Zoeterwoude?
schreefHet is een vreemd gevoel zo weer de woonst te zien waar je zolang gewoond hebt. Soms rij ik nog wel eens naar duitsland om eens naar het appartement te gaan kijken waar wij 8 jaar gewoond hebben. Steeds weer voelt het raar aan als ik ervoorsta.
schreef