Het was het eerste huis waar we in gingen samenwonen ... 17 jaar en 4 maanden hebben we er gewoond.
Vandaag was het dan echt zover, nog een laatste controle en dan de sleutels inleveren.
De afgelopen dagen zijn we nog bezig geweest met kleine dingen zoals gaatjes dicht maken ... ja je leest het goed, in een huis dat gesloopt gaat worden gaatjes dichtmaken, maar zo wilde de woningbouw het en dus kunnen ze het zo krijgen.
Daarna werden alle sleutels overhandigd en werd er een kaartje aangehangen met het adres.
Nog een laatste blik richting woonkamer en even flink de brok in mijn keel doorslikken ...
Toen de deur achter ons dicht viel kreeg ik nog eenmaal de bos sleutels in mijn handen gedrukt van de meneer die alles had begeleid ...
"hier, jij mag voor de laatste keer afsluiten, letterlijk en figuurlijk"
ik stop voor de allerlaatste keer de sleutel in het slot en draai 'm 2 keer naar links ... het voelt zo vertrouwd ... en hoe een prachtig huis we nu ook mogen hebben, even, echt heel even zou ik willen dat we hier gewoon nog konden blijven wonen ...
Dag huis, bedankt dat je een echte thuis voor ons was .................................
dag huis ... heeft 10 reacties
Wat een mooie woorden - ik kan me helemaal voorstellen hoe je je voelde. Het enige waar ik met mijn pet echt niet bij kan is dat dichten van die gaatjes. Heb je de gaatjes in de hoofden van de woningbouwmeneren ook meteen dicht geplamuurd? Enne, er hangt nog een lamp! :-)
@Tjan:
ik zal het nog gekker maken, vinyl en vloerbedekking en ook de lampen die we niet meer wilde meenemen, mochten blijven liggen/hangen ... maar die gaatjes ... die moesten dicht ...
Een bijzonder stukje Gadies....en ik begrijp je zo goed....het leven is vol met dingen die moeilijk zijn, maar je komt er alitjd weer sterker uit, net als nu. Dikke knuffel van mij :)
Tja nu ik dit leest kan ik het mij allemaal best voorstellen maar aan de anderen kant denk ik wat je nu heb hou je voor de rest van jullie leven wat een mooi en knus huis hebben jullie er voor terug en wat een leuke en gezellige buurt zo rustgevend krijg je echt nooit meer en als je wilt verhuizen naar de stad je weet mij te vinden hahahahah ik wil wel hoor ;-))))
schreef Ini op 02 augustus 2007 09:56
oh ik kan het me zo voorstellen... je sluit een heel groot gedeelte van je leven af en natuurlijk is er nu weer plaats voor nieuwe herrineringen maar dit is gewoon een lastig moment... op naar een nieuwe fase... *smak*
Het is normaal dat je weemoedig werd bij het afscheid van jullie huis, waarin jullie lief en leed hebben gedeeld.
Maar dit boek is uit lieverd en je begint weer aan een dikke "pil"wat zeker zo mooi, spannend en ontroerend wordt;-)
Wat een heerlijk gevoel moet het geven, dat je nog alles zo netjes hebt achtergelaten. Zelfs de gaatjes dichtgemaakt.
Dat is zoooo belangrijk als een huis gesloopt wordt.
Het woningbureau weet precies wat belangrijk is. LOL
Weet je Gadisa... het is mooi, mooi dat die man JOU de sleutels nog een keer in de handen gaf, de deur dicht, idioot dat het straks niet meer zal zijn, en de gaatjes dichten, pffffffff... djiez....
Maar een thuis was het voor jou, Jos en Belle, en ik genoot mee de laatste 4 jaar zekers, foto's, verhalen, het werd ook een beetje 'ons' thuis waar jij je zo fijn voelde met je medebewoners...
Het is al gezegd... zelfs ik krijg een brok in de keel...
Och Gadies...ik weet hoe dit gevoeld moet hebben: Je huisje verlaten, niet omdat jij dat wilde, maar omdat het MOEST :'(
MAARRR...er komen nog heeeel veel gelukkige jaren in jullie nieuwe stulpje en dat maakt alles weer goed! ;-)
Ik had nog een kaartje willen opsturen vlak na jullie verhuizing, maar dat was net in de periode dat ik in het ziekenhuis lag (of in/uit liep) dat er niks meer van gekomen is....SORRY, bij deze dus: HEEL VEEL GELUK in jullie nieuwe woning! :-)
Het was het eerste huis waar we in gingen samenwonen ... 17 jaar en 4 maanden hebben we er gewoond.
Vandaag was het dan echt zover, nog een laatste controle en dan de sleutels inleveren.
De afgelopen dagen zijn we nog bezig geweest met kleine dingen zoals gaatjes dicht maken ... ja je leest het goed, in een huis dat gesloopt gaat worden gaatjes dichtmaken, maar zo wilde de woningbouw het en dus kunnen ze het zo krijgen.
Daarna werden alle sleutels overhandigd en werd er een kaartje aangehangen met het adres.
Nog een laatste blik richting woonkamer en even flink de brok in mijn keel doorslikken ...
Toen de deur achter ons dicht viel kreeg ik nog eenmaal de bos sleutels in mijn handen gedrukt van de meneer die alles had begeleid ...
"hier, jij mag voor de laatste keer afsluiten, letterlijk en figuurlijk"
ik stop voor de allerlaatste keer de sleutel in het slot en draai 'm 2 keer naar links ... het voelt zo vertrouwd ... en hoe een prachtig huis we nu ook mogen hebben, even, echt heel even zou ik willen dat we hier gewoon nog konden blijven wonen ...
Dag huis, bedankt dat je een echte thuis voor ons was .................................
Wat een mooie woorden - ik kan me helemaal voorstellen hoe je je voelde. Het enige waar ik met mijn pet echt niet bij kan is dat dichten van die gaatjes. Heb je de gaatjes in de hoofden van de woningbouwmeneren ook meteen dicht geplamuurd? Enne, er hangt nog een lamp! :-)
schreef@Tjan:
schreefik zal het nog gekker maken, vinyl en vloerbedekking en ook de lampen die we niet meer wilde meenemen, mochten blijven liggen/hangen ... maar die gaatjes ... die moesten dicht ...
Ik krijg er gewoon een brok van in mijn keel.... ~slik~
schreefEen bijzonder stukje Gadies....en ik begrijp je zo goed....het leven is vol met dingen die moeilijk zijn, maar je komt er alitjd weer sterker uit, net als nu. Dikke knuffel van mij :)
schreefTja nu ik dit leest kan ik het mij allemaal best voorstellen maar aan de anderen kant denk ik wat je nu heb hou je voor de rest van jullie leven wat een mooi en knus huis hebben jullie er voor terug en wat een leuke en gezellige buurt zo rustgevend krijg je echt nooit meer en als je wilt verhuizen naar de stad je weet mij te vinden hahahahah ik wil wel hoor ;-))))
schreefoh ik kan het me zo voorstellen... je sluit een heel groot gedeelte van je leven af en natuurlijk is er nu weer plaats voor nieuwe herrineringen maar dit is gewoon een lastig moment... op naar een nieuwe fase... *smak*
schreefHet is normaal dat je weemoedig werd bij het afscheid van jullie huis, waarin jullie lief en leed hebben gedeeld.
Maar dit boek is uit lieverd en je begint weer aan een dikke "pil"wat zeker zo mooi, spannend en ontroerend wordt;-)
Wat een heerlijk gevoel moet het geven, dat je nog alles zo netjes hebt achtergelaten. Zelfs de gaatjes dichtgemaakt.
schreefDat is zoooo belangrijk als een huis gesloopt wordt.
Het woningbureau weet precies wat belangrijk is. LOL
Weet je Gadisa... het is mooi, mooi dat die man JOU de sleutels nog een keer in de handen gaf, de deur dicht, idioot dat het straks niet meer zal zijn, en de gaatjes dichten, pffffffff... djiez....
Maar een thuis was het voor jou, Jos en Belle, en ik genoot mee de laatste 4 jaar zekers, foto's, verhalen, het werd ook een beetje 'ons' thuis waar jij je zo fijn voelde met je medebewoners...
Het is al gezegd... zelfs ik krijg een brok in de keel...
XXX
schreefWat een mooie woorden.
Wel emotioneel hoor allemaal.
Is ook niet niks natuurlijk als je daar 17 jaar lief en leed hebt gedeeld.....
Maar enfin, je moet er maar niet te lang bij stile blijven staan. Een nieuw begin heeft ook weer zijn charmes.....
schreefOch Gadies...ik weet hoe dit gevoeld moet hebben: Je huisje verlaten, niet omdat jij dat wilde, maar omdat het MOEST :'(
MAARRR...er komen nog heeeel veel gelukkige jaren in jullie nieuwe stulpje en dat maakt alles weer goed! ;-)
Ik had nog een kaartje willen opsturen vlak na jullie verhuizing, maar dat was net in de periode dat ik in het ziekenhuis lag (of in/uit liep) dat er niks meer van gekomen is....SORRY, bij deze dus: HEEL VEEL GELUK in jullie nieuwe woning! :-)
schreef