wat nou?!

ik dwaal graag rond op Youtube en Vimeo.
mensen die mooie momenten vastleggen en ons mee laten genieten ... zoals dit filmpje hieronder.
voor het eerst in 15 jaar kon men schaatsen op de Amsterdamse grachten ....

video - Jaap van den Biesen & Justin Knaven
muziek - Cinematic Orchestra - To Build A Home

ga met het pijltje over de foto's voor meer info

"ga je mee naar Brugge?"
lief zei meteen ja, dus hopla ... hotel boeken, in de auto stappen en rijden maar.

na een jaar is het 'knutselen aan mijn website' virus er weer, zo ineens.

12 jaar geleden knutselde ik bijna elke maand een andere lay-out voor mijn sites.
zat ik eerst nog bij de gratis tripod.nl en tripod.com, kocht ik 10 jaar geleden mijn eigen domein, gadies.com ...
toen ging ik helemaal los!
ontdekte ik ook nog eens het webloggen in 2002, woehoe nog meer lay-outs.

lief en ik, we wandelen door het Amsterdamse bos.
het is de tweede zondag van januari en dat zie je ook duidelijk.
overal waar je kijkt zie je mensen joggen.
alleen of met z'n twee, grote groepen met de 'leider' voorop, hij houdt het tempo erin.
ze joggen ons voorbij, oh wat hebben ze er zin in, het was tenslotte hun goede voornemen voor 2012, wat meer aan de conditie doen.
lekker in de frisse buitenlucht ...

er komt een boeing 747 laag over het bos vliegen, 7 km verderop ligt schiphol en dat is te horen.
lief staat iedere keer stil om een blik omhoog te werpen naar het vliegtuig, wat inhoud dat we om de 2 a 3 minuten stil staan aangezien het nogal druk is daar op schiphol.
de kerstvakantie is voorbij, het gewone leven gaat weer beginnen.

lief en ik, we wandelen hand in hand verder.
ik heb inmiddels mijn eigen snelwandelwedstrijd aangezien ik heel nodig moet plassen.
maar die verdomde geitenboerderij ligt 2 km verderop, dus ik moet nog even flink doorstappen.

we wandelen graag, daar door het Amsterdamse bos.
het gekke is dat we het pas hebben 'ontdekt' nadat Belle er niet meer was.
de eerste keer dat we er liepen zeiden we dan ook tegen elkaar hoe heerlijk ze het hier wel had gevonden.
tennisbal mee en spelen maar ... ik zie het dan ook voor mij.

ondertussen puffen de joggers voorbij.
sommige rood aangelopen, met koptelefoon op en een gezicht dat boekdelen spreekt.
"waar ben ik aan begonnen?"
"nog een klein stukje, dan ben ik bij de auto"
want hé, sportief zijn is leuk, maar er zijn grenzen natuurlijk.

eindelijk zijn we bij de boerderij, bij het openen van de deur dringen de krijsende kinderstemmetjes mijn hoofd binnen.
"neeheeeeheee ik whiiiiiil niehieeeet"
en die hitte, mijn hemel, wie wordt er hier gecremeerd?
nou ik niet, snel plassen en dan wegwezen!

we wandelen inmiddels verder langs het water waar verschillende roeiers aan het roeien zijn, want dat doen roeiers nu eenmaal.
jongens en meisjes fietsen langs de kant mee en bleren door een megafoon.
"nr 18, minstens 1 cm diep in het water"

"ik wil ook zo'n toeter" zeg ik tegen lief, "en dan ga jij roeien, bij ons achter in zo'n bootje"
"ja en dan ga jij de hele tijd gillen door die toeter, voor je het weet sta je in het dorp bekend als dat toetervrouwtje"

we hebben de grootste lol, lief en ik.

er komt een jongen voorbij rennen, strak kontje heeft ie, ja zeg dat is duidelijk te zien in zo'n legging, want meer is het ook niet.
er sjokt een meisje achter hem aan, die hoort erbij, dat zie je want zij heeft ook zo'n legging, alleen niet zo'n strak kontje.

"die kennen elkaar vast nog niet zo lang" zeg ik.
"huh? hoezo?" vraagt lief
"nou, dat is toch duidelijk, als je elkaar net kent doe je dat soort stomme dingen.
kijk dan, je ziet aan haar hele houding dat ze denkt 'wat doe ik hier?' heus als hij zich zometeen omdraaid loopt ze ineens weer heel pittig"

en verdomd, hij draait zich naar haar om en ja hoor, rechte rug en de voetjes gaan flink van de grond.
oh oh oh wat loopt ze toch pittig, tot hij weer verder gaat met zijn eigen ding ... dan zakt ze zo terug.

lief moet lachen.
"ik zei het toch?! het is gewoon een paringsdans net zoiets als wat vogels doen"
ik denk even na en zeg dan "ik ben blij dat ik dat allemaal heb gehad, wij kunnen gewoon onszelf zijn, lekker ongegeneerd boeren en scheten laten"

toettoeeeeet ...

the holstee manifesto

omdat de dagen, weken, maanden voorbij lijken te vliegen ...

31 December alweer, het jaar is voorbij gevlogen.
het was een goed jaar voor ons, wat een geweldige zomer ook, nee niet wat het weer betreft want dat was niet veel soeps.
maar deze zomer was een Prince-heerlijke zomer .
met twitter konden we de man op de voet volgen en dan stond hij ook nog eens 4 x in Ahoy en 2 x in de Melkweg.
ik nam naast de t-shirts nog wel een andere souvenir mee naar huis, maar daar is ook weer iets positiefs uitgekomen, yoga en jongeren bewust maken.

dit jaar stond in het teken van genieten, genieten van muziek en van het gezelschap van lieve mensen, genieten van de natuur, een goed boek, mooie films.
maar in 2011 was er ook nieuw leven, een mijlpaal, de kans om een andere weg in te slaan, nieuwe vriendschappen, eindelijk een eos, een platenspeler, geweldige nieuwe schoenen, vele tranen van het lachen en het belangrijkste ... er was hoop!

wat 2012 gaat brengen dat weet niemand, griezelige verhalen over het einde van de wereld, daar ren ik maar hard aan voorbij.
met in de agenda in ieder geval alweer 3 concerten en 3 tripjes naar het buitenland, kijk ik er in ieder geval naar uit!

heb een fijne jaarwisseling en dat 2012 vooral veel moois mag brengen bij jullie allemaal!

de kaarten vallen weer in de brievenbus, de winkelier begroet zijn klant, overal staat het wel te lezen ...
fijne feestdagen!

maar hoe fijn zijn die feestdagen nu eigenlijk?
ik lees veel verdriet zo net nog voor die fijne feestdagen.
mensen die voor het eerst deze fijne feestdagen een dierbare moeten missen.
mensen die met slecht nieuws deze fijne feestdagen in gaan.
ook mensen die nog net zo een paar dagen voor die fijne feestdagen afscheid moeten nemen van hun huisdier.
en omdat je overal maar fijne feestdagen leest, komt het waarschijnlijk ook allemaal net wat harder aan, want je moet het fijn hebben ... het zijn tenslotte feestdagen.

nou, ik lap het hele gedoe aan mijn mooie laarsjes.
wij hebben voor het eerst geen kerstboom, lief heeft zich er nooit zo voor geïnteresseerd en ik ... ik gaf nu gewoon eens toe aan dat gevoel wat ik al een jaar of 5 heb.
ik kan wel blijven zoeken naar dat kerstgevoel van vroeger, maar het is er niet meer, tijd om dat te accepteren ... klaar, basta, over en uit.
tijd voor een nieuwe traditie.

en dus gaan we fijn samen met onze nichtjes en hun ouders huppelen door het sprookjesbos.
oké, het meeste gehuppel zal wel weer van mijn kant komen, maar lief geniet op zijn manier, stoer wandelend langs de grote boze wolf.

ik wens jullie dan ook geen fijne feestdagen.
geniet nou maar gewoon van komend weekend zoals je eigenlijk elke dag al zou moeten doen.
en vergeet niet ... het zijn de kleine dingen die 't doen!

If I cannot bring you comfort
Then at least I bring you hope
For nothing is more precious
Than the time we have and so
We all must learn from small misfortune
Count the blessings that are real
Let the bells ring out for Christmas
At the closing of the year
Let the bells ring out for Christmas
At the closing of the year.

If I cannot bring you comfort
Then at least I bring you hope.

Now all the winter bells are ringing
Hear them echo through the snow
And the children's voices singing
on the streets so far below