© 2012
wat nou?! = het blabla blog van gadisa & draait als een zonnetje op Movable Type
© art Derek
Sitemeter:
Popiconen
wat nou?! | Popiconen
27 juni 2009
Ik was een jaar of 11 toen ik 'm ontdekte, het was liefde op eerste bakvis gezicht.
Ik kreeg 'off the wall' van mijn pa en draaide deze helemaal grijs.
Maar met de release van 'thriller' was het echt bal ... swingende muziek zoals je niet eerder gehoord had.
Posters op mijn slaapkamer, een levensgrote zelfs op de deur, in zijn zwarte pak met natuurlijk die witte sokken en zwarte instappers, en boven mijn bed een grote poster waarop hij liggend op de grond in wit pak met baby tijgertje me indringend bleef aankijken waar ik me ook bevond in de kamer.
De aankondiging bij Veronica's Countdown, het programma met de nieuwste videoclips en optredens van de grote, enfin die aankondiging dus, nou dat was wat ... ze hadden de premiere van Jackson's nieuwste videoclip 'thriller', deze was wel 15 minuten lang, nog nooit eerder vertoond en moest ook later op de avond vertoond worden want hij was nogal eng en niet voor kleine kinderen geschikt.
Dus daar zat Gadies voor de televisie, wachtend op wat komen zou.
WOW!!
Het was een complete film, oké wel in 15 minuten gestopt maar dan nog!
Later was de video met 'the making off' the koop en natuurlijk mocht deze niet aan mijn verzameling ontbreken.
Inmiddels werd zo een beetje de hele elpee als single uitgebracht en was hij een grote ster ... maar mijn interesse ging inmiddels ook uit naar een andere man.
Prince, hij begon langzaam in mijn hart te kruipen en mijn bakvis liefde voor MJ sloeg om in bewondering voor deze kleine man, die op een paarse motor en dansend op hoge hakken door het leven ging.
Ik kon al aardig een woordje engels en had wel zo'n beetje een idee waar ie over zong, maar gut ... in die tijd was je als 13 jarige nog echt een ... ehm tja 13 jarige ;)
in ieder geval niet zoals de 13 jarige nu zijn ...
Maar dat ie stout was, ja dat was duidelijk!
En dus veranderde de posters, werd de kamer [en ik] paars en is dit gevoel tot op de dag van vandaag zo gebleven.
Ik verloor MJ uit het oog, zag hem wel af en toe voorbij komen in de roddelbladen, hij leek inmiddels in niets meer op die jongen waar mijn hartje zoveel sneller van ging kloppen.
Ik ging uit mijn dak tijdens de concerten van Prince en toen hij begin jaren negentig als antwoord op 'the king of pop' [zoals MJ werd genoemd] tijdens een concert brulde 'there are no kings on this earth, only princes' brulde ik dit keihard mee.
En dan, afgelopen donderdag ...
We liggen in bed en spelen een spelletje op de iTouch, flatje bouwen [TowerBloxx], doen we vaak voor het slapen gaan.
Lief heeft slaap en ik besluit om ook maar te gaan slapen, maar voor ik dit doe, eerst even 'twexit' op twitter tikken, dan weet men dat ik afsluit voor die dag.
En dus start ik twittelator op en zie een tweet voorbij komen
'Michael Jackson naar het ziekenhuis, hartaanval, gevreesd voor zijn leven'.
'Joh!' zeg ik tegen lief, 'Michael Jackson heeft een hartaanval gehad!'
Ik kijk op de telegraaf, niets, op nu.nl ... ook niets.
huh? oké, even zoeken in twitter op hashtags #michael jackson ...
en ja hoor, BINGO!
mijn hemel!
Ik zit inmiddels recht overeind in bed en lees verschillende tweets dat ie overleden is, het is nog niet bevestigd maar volgens TMZ is het toch zo.
Michael Jackson ... dood?
Nah dat kan niet, zal wel weer zo'n raar gerucht zijn van de paparazzi, morgen loopt ie weer het ziekenhuis uit ...
Lief heeft inmiddels de tv aangezet en zapt richting CNN en ja hoor 'breaking news', we zien een filmpje van een ambulance bij zijn huis.
De presentator verteld dat MJ een hartstilstand heeft gehad en er verder nog niets bekend is.
Tussendoor zie je clips don't stop till you get enough, thriller, billie jean ... tijdens het kijken en luisteren ben ik ineens weer dat meisje van 11 jaar.
Die nacht slaap ik amper, ik volg CNN op de voet.
Wanneer Jermaine een persconferentie geeft en duidelijk maakt dat het echt waar ... kan ik het pas geloven.
Michael Jackson is overleden!
Vrijdag kon ik het niet laten en heb 'Thriller' op m'n iPod gezet, gut wat voelt dat lekker zeg die oude nummers horen, ze hebben het nog steeds na al die jaren!
Ik zing ze allemaal mee, alsof ik al die jaren nog nooit anders heb gedaan.
Terwijl ik Off the Wall (1979) Bad (1987) Dangerous (1991) HIStory (1995) en Invincible (2001) via iTunes aanschaf en download begint het echt weer te kriebelen, ik ontdek nu pas zijn laatste 3 c.d's en vind er prachtige nummers tussen.
1958 was een goed jaar voor popiconen om geboren te worden.
Prince, Madonna & Michael Jackson ... voor mij zijn ze alledrie de Elvis van mijn generatie en zijn ze ook met elkaar verbonden.
En laten we eerlijk zijn, ze sporen ook alledrie niet, maar dat hoort bij geniaal zijn, dat kan niet anders en die geniale periode hebben we toch mooi meegemaakt!
*tijdens de speciale uitzending van RTL boulevard vrijdagavond, zag je een klein gedeelte uit het programma van FOX, 'Michael Jackson Private Home Movies' ... ik was nieuwsgierig naar de complete aflevering en heb deze gevonden op dailymotion. ik vond het bijzonder om te zien die beelden, wie weet jij ook wel ...
[duurd wel 84 minuten dus ga er voor zitten]*
Popiconen heeft 7 reacties
Mooie geblogd Gadies! Ik kwam (kom?) er niet helemaal uit wat mijn gevoelens en ideeen zijn mbt het overlijden van MJ. Ik zat ook aan CNN gekluisterd, wist niet wat ik hoorde. MJ hoort bij het leven van onze generatie zoals...nou, de maan en de regen en alles wat er gewoon IS. Alle verering op TV vond ik lastig, hoe lang is het nu helemaal geleden dat MJ nog over de tong van de media ging als pedo, en een vreselijke vader die zijn kind over een balkon laat bungelen? En nu vinden wij, vind ik, het erg dat deze man dood is. Laten we wel zijn, MJ was wereldvreemd. Wat kun en mag je verwachten van een wereldvreemd mens als het op 'normaal' aankomt. Maar vreemd was hij, net zo vreemd als dat hij geniaal was inderdaad. Ik vind het oprecht treurig. Uiteindelijk was hij mens, vader.. Onder al die mislukte operaties, de foto's met Bubbles en de gesluierde kinderen zat een man met -volgens mij- goede bedoelingen die het leven gewoon zwaar vond. God, als ik het zou kunnen, ik zou ook een eigen pretpark bouwen en bewonen, escapisme ten top maar 'als het maar werkt'.
Michael Jackson dood. En Yasmine, een prachtige vlaamse zangeres en presentatrice die ik eens heb mogen ontmoeten en meerdere malen op zag treden (zowel toen ik in Belgie woonde als toen ik er als hevig Clouseau-fan bijzonder veel te vinden was.) Vijftig en zevendertig jaar. Een onduidelijke dood en zelfdoding. Beide kinderen. Totaal verschillend en zo hetzelfde; een diepe indruk bij mij achterlatend.
DeHeldin | 27 juni 2009 15:39
Buzar en eigenlijk niet te beseffen.. Maar hij is er echt niet meer. Mooi verhaal, ik ben nooit weg geweest van z'n muziek of andere dingen. Niet mijn generatie ofzo? Al ken ik wel 5 van de 10 nummers meezingen denk ik =P
Wezz | 27 juni 2009 19:04
ik bedacht me van de week dat hij de eerste persoon was die gebruik ging maken van videoclips. best een groots idee. ... waarvan ik toen ook echt onder de indruk was. die clip van thriller vond ik doodeng.
karin r. | 28 juni 2009 10:31
Ik ben nooit fan geweest maar als kind van de "80 er jaren was hij wel een deel van mijn jeugd. Dus ook ik was de hele dag inde ban van de dood van MJ en ben geschokt...alhoewel ik ook denk dat de man diep ongelukkig was en is het in die zin misschien wel een verlossing, maar zeker zullen we dat nooit weten denk ik
Jolanda | 28 juni 2009 19:12
Ik wist niet wat ik las toen ik het donderdag avond laat op teletekst las en ben gelijk CCN gaan kijken en toen het waar bleek te zijn was ik helemaal stil....
Het is ongelovelijk dat hij er niet meer is. Een echte fan ben ik nooit geweest maar er zijn wel nummers die ik erg mooi vind....hij is een echt pop icoon en zal dat ook altijd blijven....
Linda | 28 juni 2009 21:35
Raar dat jij mijn leven daarzo even beschrijft zeg....
Daisy | 01 juli 2009 12:12
wat vind jij ervan?
