toen we gingen verhuizen was ik bang dat dit zou verdwijnen ...
en dat is ook zo, het is nu namelijk heel anders, ze komen niet zomaar meer even aanlopen maar er word echt afgesproken...

"ben je morgen thuis? dan kom ik een bakkie doen"

na een uur onderweg te zijn geweest met de bus of lange fietstocht staan ze dan s'morgens voor de deur en snakken naar dat bakkie leut ...
schoenen uit en op de loungebank languit ...
gezellig kletsen en voor je het weet gaan de maagjes knorren en is het lunchtijd ....
broodjes smeren, gezellig aan de grote tafel zitten met een pot thee ...

Belle moet toch ook uit en dus hup schoenen weer aan en een lange wandeling door de weipoort ...

dat "ik kom even een bakkie doen" is voor hen een dagje uit ...
geen uurtje maar een dagje op visite ...
als ze aan het eind van de middag richting huis gaan zwaaien Belle en ik ze vrolijk uit ...

vroeger vond ik het al leuk, die tussendoor visite, maar nu geniet ik helemaal als ik zie hoe zij weer genieten van de rust en de omgeving ...
het huis is een warm thuis niet alleen voor ons maar ook voor hen ...