ga met het pijltje over de foto's voor meer info

"ga je mee naar Brugge?"
lief zei meteen ja, dus hopla ... hotel boeken, in de auto stappen en rijden maar.

na een jaar is het 'knutselen aan mijn website' virus er weer, zo ineens.

12 jaar geleden knutselde ik bijna elke maand een andere lay-out voor mijn sites.
zat ik eerst nog bij de gratis tripod.nl en tripod.com, kocht ik 10 jaar geleden mijn eigen domein, gadies.com ...
toen ging ik helemaal los!
ontdekte ik ook nog eens het webloggen in 2002, woehoe nog meer lay-outs.

lief en ik, we wandelen door het Amsterdamse bos.
het is de tweede zondag van januari en dat zie je ook duidelijk.
overal waar je kijkt zie je mensen joggen.
alleen of met z'n twee, grote groepen met de 'leider' voorop, hij houdt het tempo erin.
ze joggen ons voorbij, oh wat hebben ze er zin in, het was tenslotte hun goede voornemen voor 2012, wat meer aan de conditie doen.
lekker in de frisse buitenlucht ...

er komt een boeing 747 laag over het bos vliegen, 7 km verderop ligt schiphol en dat is te horen.
lief staat iedere keer stil om een blik omhoog te werpen naar het vliegtuig, wat inhoud dat we om de 2 a 3 minuten stil staan aangezien het nogal druk is daar op schiphol.
de kerstvakantie is voorbij, het gewone leven gaat weer beginnen.

lief en ik, we wandelen hand in hand verder.
ik heb inmiddels mijn eigen snelwandelwedstrijd aangezien ik heel nodig moet plassen.
maar die verdomde geitenboerderij ligt 2 km verderop, dus ik moet nog even flink doorstappen.

we wandelen graag, daar door het Amsterdamse bos.
het gekke is dat we het pas hebben 'ontdekt' nadat Belle er niet meer was.
de eerste keer dat we er liepen zeiden we dan ook tegen elkaar hoe heerlijk ze het hier wel had gevonden.
tennisbal mee en spelen maar ... ik zie het dan ook voor mij.

ondertussen puffen de joggers voorbij.
sommige rood aangelopen, met koptelefoon op en een gezicht dat boekdelen spreekt.
"waar ben ik aan begonnen?"
"nog een klein stukje, dan ben ik bij de auto"
want hé, sportief zijn is leuk, maar er zijn grenzen natuurlijk.

eindelijk zijn we bij de boerderij, bij het openen van de deur dringen de krijsende kinderstemmetjes mijn hoofd binnen.
"neeheeeeheee ik whiiiiiil niehieeeet"
en die hitte, mijn hemel, wie wordt er hier gecremeerd?
nou ik niet, snel plassen en dan wegwezen!

we wandelen inmiddels verder langs het water waar verschillende roeiers aan het roeien zijn, want dat doen roeiers nu eenmaal.
jongens en meisjes fietsen langs de kant mee en bleren door een megafoon.
"nr 18, minstens 1 cm diep in het water"

"ik wil ook zo'n toeter" zeg ik tegen lief, "en dan ga jij roeien, bij ons achter in zo'n bootje"
"ja en dan ga jij de hele tijd gillen door die toeter, voor je het weet sta je in het dorp bekend als dat toetervrouwtje"

we hebben de grootste lol, lief en ik.

er komt een jongen voorbij rennen, strak kontje heeft ie, ja zeg dat is duidelijk te zien in zo'n legging, want meer is het ook niet.
er sjokt een meisje achter hem aan, die hoort erbij, dat zie je want zij heeft ook zo'n legging, alleen niet zo'n strak kontje.

"die kennen elkaar vast nog niet zo lang" zeg ik.
"huh? hoezo?" vraagt lief
"nou, dat is toch duidelijk, als je elkaar net kent doe je dat soort stomme dingen.
kijk dan, je ziet aan haar hele houding dat ze denkt 'wat doe ik hier?' heus als hij zich zometeen omdraaid loopt ze ineens weer heel pittig"

en verdomd, hij draait zich naar haar om en ja hoor, rechte rug en de voetjes gaan flink van de grond.
oh oh oh wat loopt ze toch pittig, tot hij weer verder gaat met zijn eigen ding ... dan zakt ze zo terug.

lief moet lachen.
"ik zei het toch?! het is gewoon een paringsdans net zoiets als wat vogels doen"
ik denk even na en zeg dan "ik ben blij dat ik dat allemaal heb gehad, wij kunnen gewoon onszelf zijn, lekker ongegeneerd boeren en scheten laten"

toettoeeeeet ...